Historia tego cmentarza zaczyna się od zakupu ziemi i śmierci dziecka. 2 sierpnia 1814 roku pszczyńska społeczność żydowska kupiła działkę od mistrza stolarskiego Josepha Zawiszy. Wcześniej swoich zmarłych chowała w Mikołowie.
Pierwszy grób
10 września 1814 roku zmarła czteroletnia Jettel Guttmann, córka miejscowego rabina. Była pierwszą osobą pochowaną na nowym cmentarzu. Opracowanie udostępnione przez Narodowy Instytut Dziedzictwa opisuje jej stelę jako zachowaną w pierwotnym miejscu.
Na cmentarzu spoczęło ponad 740 osób. Blisko 350 z nich stanowiły dzieci do trzynastego roku życia. Te liczby zmieniają sposób patrzenia na nekropolię: za niewielkimi nagrobkami kryją się konkretne, przedwcześnie zakończone życia.
Wojna przyszła także tutaj
Na przełomie stycznia i lutego 1945 roku, cmentarz stał się pozycją wojsk niemieckich walczących z Armią Czerwoną. Zniszczenia objęły niemal całą kwaterę dziecięcą, część nagrobków i budynek cmentarny.
Pamięć wymagała pracy
Po wojnie podejmowano porządkowanie terenu. W późniejszym okresie stan nekropolii się pogarszał; od 2005 roku prowadzono zaawansowane prace renowacyjne.
Dlatego spacer nie kończy się na obrazie kamieni i liści. Prowadzi od pierwszej pochowanej dziewczynki, przez zniszczenia wojenne, do wysiłku ludzi przywracających czytelność tego miejsca.